Tien jaar lang kwam hij elke werkdag thuis in een pak. Het zag eruit alsof hij verplicht een clownspak moest dragen. Werkend bij een bank, zorgend voor zijn gezin terwijl zijn vrouw haar boek schreef, gevangen in een gouden kooi. Toen vloog de vogel weg, de kooi uit. Hij vond een nieuwe plek met nieuw speelgoed. Hij vond de jongen die hij bijna was kwijtgeraakt.
Meer verhalen
De oogst komt eraan
Het gonst rond in de vallei: de oogst komt eraan. Bijna, bijna, quasi, quasi. Iedereen checkt dagelijks zijn bomen alsof ze kinderen met koorts in de…
Hij kent me te goed
“Weet jij hoe je de waterputten moet koppelen?” vraagt mijn man. “Nee.” “Jij moet dit ook weten. Kom hier, dan leg ik het uit.” Ik tuur…
Een feest onder de eik
Wel getrouwd, nooit een goed feest gegeven. Misschien maar op eigen terrein als eerste bruiloft die van ons organiseren. Bij voorkeur onder de 300 jaar oude…