Verhalen van het landgoed: de oogst, de verbouwing, het leven tussen de olijfbomen en de mooiste plekken in Umbrië. Volg ons ook op Instagram.
Het gonst rond in de vallei: de oogst komt eraan. Bijna, bijna, quasi, quasi. Iedereen checkt dagelijks zijn bomen alsof ze kinderen met koorts in de…
“Weet jij hoe je de waterputten moet koppelen?” vraagt mijn man. “Nee.” “Jij moet dit ook weten. Kom hier, dan leg ik het uit.” Ik tuur…
Wel getrouwd, nooit een goed feest gegeven. Misschien maar op eigen terrein als eerste bruiloft die van ons organiseren. Bij voorkeur onder de 300 jaar oude…
Eva plukte de appel, ik de olijf. Van haar gepluk kwam ellende, van mijn gepluk komt 100% pure olijfolie. Geperst van handgeplukte olijven uit een biodynamische…
“Geen cadeaus, ik heb niets nodig,” roep ik al jaren op verjaar- en feestdagen. En dan zijn er altijd mensen (in dit geval mijn schoonmoeder) die…
Ik maakte er gisteren een geintje van, maar het is natuurlijk wel een ding als twee stront-eigenwijze types een bedrijf beginnen. De een de snelle beslisser,…
Lieve Mona, ik heb een nieuwe collega en zijn gedrag drijft me tot wanhoop. Als hij heeft geluncht laat hij zijn bananenschil liggen en draait hij…
Koningin snor-drukken, liever lui dan moe, altijd op de wc als er iets gedaan moet worden: die oudste van mij heeft slacken tot kunstvorm verheven. Maar…
Ze moeten kiezen: een internationale school met weinig Italiaanse kinderen of een Italiaanse school met nauwelijks buitenlandse kinderen. We bezochten er meerdere. Van dikke directeuren die…
De meisjes liggen nog te slapen, Roel scharrelt rond en doet boerderijdingen en ik zit op mijn platje te schrijven aan mijn roman. Kan dat er…
“Italiaans leren is voor jou natuurlijk een makkie, met je taalgevoel.” Was het maar zo’n feest. Dat taalgevoel van mij beperkt zich helaas tot Nederlands en…
En jij dan? Is dit hele Italië-plan niet gewoon zijn droom? Dat zou je denken afgaande op de geschiedenis. Geboren en getogen in Amsterdam. Altijd geroepen…
Maandagavond was ik-weet-niet-hoe-lang mijn vaste dansavond. Nu is het door-je-bos-lopen-met-je-machete-om-de-paden-vrij-te-houden-avond. Die zag ik van tevoren niet aankomen.
Tien jaar lang kwam hij elke werkdag thuis in een pak. Het zag eruit alsof hij verplicht een clownspak moest dragen. Werkend bij een bank, zorgend…
Is het wat ik ervan verwacht had? Ja, maar dat betekent niet dat er niets tegenvalt. Eerst maar het positieve, want dat leer ik mijn kinderen…
“We gaan geen olijfgaard kopen, hoor. Veel te veel werk”. Ik hoor het ons nog roepen toen we begonnen met zoeken naar een plek om te…
Casa Tre Pettirossi is een plek waar de energie je zenuwstelsel direct tot rust brengt. La natura magica. Onze casale ligt op een berg in een…
