En jij dan? Is dit hele Italië-plan niet gewoon zijn droom? Dat zou je denken afgaande op de geschiedenis. Geboren en getogen in Amsterdam. Altijd geroepen dat ik nooit de stad uit zou gaan. Maar goed, ik riep ook dat ik nooit kinderen wilde en zoals altijd bij mensen die het zo hard roepen: ga eerst maar eens uitzoeken waarom je het zo hard roept en luister naar wat erachter zit. En dan blijkt er een oerdrang te zijn. En die oerdrang is niet uren achter een bureau zitten.
Tijd voor een ander leven, tijd voor de plek waar we al 20 jaar van dromen. Want ja, het is net zo goed mijn droom. Ik zag mezelf weer, hoe ik als klein kind door de bosjes liep te banjeren, te doen alsof ik me in de wilde natuur bevond, op zoek naar het ruige. En nu gaat dat in de echte natuur worden, waar het groen uit de grond knalt omdat het haar plek opeist i.p.v. aangelegde groenzones als onderdeel van een stedenbouwkundig plan.
Stap 1 naar het worden van een oud kruidenvrouwtje is gezet. Als jullie me zoeken ben ik tegen mijn olijven, druiven, vijgen, granaatappels en rozemarijn aan het praten.
